Contès Populaires

Articles de cette rubrique

  • L’Asicòt de la maire Gregòri.

    , par Claude Vertut

    L’Asicòt de la maire Gregòri. (Revirada per lo Claudi de Vertut)
    Un còp èra una femna que s’apelava la Maire Gregòri. Aviá
    L’Asicòt de la maire Gregòri. (Revirada per lo Claudi de Vertut)
    Un còp èra una femna que s’apelava la Maire Gregòri. Aviá una filheta qu’escotava pas res a l’escòla e enquèra mens al (...)

  • Quand lo diable devenguèt moton.

    , par Claude Vertut

    Quand lo diable devenguèt moton. (Revirada per lo Claudi de Vertut)
    I a bèl temps se trobava de còps pels bòsques, un moton nègre, enromegat per un un bartàs
    Quand lo diable devenguèt moton. (Revirada per lo Claudi de Vertut)
    I a bèl temps se trobava de còps pels bòsques, un moton nègre, enromegat (...)

  • Quand lo diable se cambia en soca.

    , par Claude Vertut

    Quand lo diable se cambia en soca. (Revirada de Claudi Vertut d’un conte extrach de Contes et Legendes Populaires de Guyenne.)
    Un mossur que se passejava, passèt al fons d’une vinha e trobèt una vièlha soca sul camin. Pensent que se calfariá un pauc amb ela, ! La prenguèt jol braç. Arribent al siu (...)

  • Istòria de las très auquetas. Contat a Teysio...

    , par Claude Vertut

    Istòria ‪de las très‬ auquetas. Contat a Teysio Òlt Revirada de Claudi Vertut d’un conte extrach de : Contès et Légendes Populaires de Guyenne.

    Très auquetas cercavan a manjar dins un prat quand vejèron passar un òme que courià en cridant : « al lop... al lop ! » alèra la pus granda ‪de las très‬ auquetas damandèt a las doas autras de l’ajudar a bastir un ostal amb bròcas. Quand aquesta fuguèt finida la pus granda de las auquetas se despachèt de li lotjar e n’en botjèt pas pus. Alèra la segonda ‪de las très‬ (...)

  • En benguen de molre

    , par Claude Vertut

    En benguen de molre
    Un paure tindourèl benio del mouli de fa moire dol blat. En comi se trojèt que soun ase, lou paure bougre n’obio sus l’esquino tant coumo poudio ne pourta ; é nostrc ome, que n’abio pas embenta lo poudro que peto, otsèt piota de soun bourrou : - Prrr jat ! Joguèt-el. L’ase, (...)